Wat werkt niet: concept of uitvoering?

Onderzoek:  voorschool werkt niet, staat er vandaag in de Volkskrant. (Het zoveelste voorbeeld van een oppervlakkig artikeltje gevuld met kreten, zonder goed zicht te geven op de onderliggende onderzoeksresultaten. Dit even terzijde.)

Hieronder gemakshalve mijn Facebook comments n.a.v. dit artikel op een rij.

De verkorte titel “voorschool werkt niet” zet de toon, terwijl het eigenlijk gewoon om de dramatische gesteldheid van de pedagogische capaciteiten van groepsleiders gaat. En wat te denken van deze grandioze ontdekking: “de kwaliteit van de leerkrachten en leidsters blijkt bepalend voor het effect van de vroegschool.” Utrecht gaat nu (wow!) investeren in de kwaliteit van personeel. Wat ik me afvraag: hoe kwamen die vroegscholen aan een VVE subsidie als hun personeel niet geschoold is? Dat is toch vereiste nummer 1 bij zo’n toekenning?

Trouwens, hier hebben we altijd (openbare) peuterspeelzalen gehad met personeel dat getraind was in een erkende VVE methode. Dus het onderscheid voorschool / vroegschool en peuterspeelzaal in Utrecht is wat verwarrend. Kan me voorstellen dat die scheiding er ook voor zorgt dat de voorschool vooral kinderen met een achterstand trekt en er zo een scheiding tussen groepen met en zonder achterstand ontstaat?

En wat dat stukje over die Amsterdamse onderwijsassistenten ermee te maken heeft…? Die onderwijsassistenten maken de appeltjes en drinkbekertjes klaar of zorgen op een andere manier dat de gediplomeerde groepsleiders zich kunnen richten op de pedagogische begeleiding van kinderen.

Advertenties

Volkstuinders over de Hongerwinter

Vandaag start de Week van de Geschiedenis met dit jaar als thema Oorlog en Vrede. In Utrecht is er o.a. een activiteitendag georganiseerd in het Volksbuurtmuseum Wijk C aan de Waterstraat 27. Onderwerp van de dag is de Hongerwinter 1944/1945.

hongerwinter

Kunnen u of uw kinderen zich voorstellen hoe het moet zijn geweest om te leven tijdens de Hongerwinter 1944/1945? In het kader van de Week van de geschiedenis, die dit jaar het thema ‘Oorlog en Vrede’ draagt, vindt er in het Volksbuurtmuseum Wijk C een bijzonder evenement plaats. Op 17 oktober kunt u ervaren hoe het leven er tijdens de Hongerwinter in Nederland uit moet hebben gezien.

Geheel in de geest van het Volksbuurtmuseum worden er laagdrempelige activiteiten georganiseerd waarbij de inwoners van Wijk C zijn betrokken. Direct bij binnenkomst zal u ervaren dat de ruilhandel belangrijk was om aan voedsel te komen. U moet uw lievelingseten even vergeten, want u ontvangt ‘waardevolle’ spullen waarmee hopelijk voedsel gekocht kan worden. Aan de hand van illustraties over de hongerwinter en door het maken van opdrachten volgt u een route in het museum.
U kunt zelf ervaren hoe het is om een kinderwagen te trekken, gevuld met wat aardappelen, knollen en bieten. U kunt aanschuiven aan tafel om te luisteren naar verhalen van enkele inwoners van Utrecht die in de oorlog een volkstuin hadden. Er wordt op een petroleumstel ‘oorlogsvoedsel’ klaar gemaakt waarvan u mag proeven. Ook kunt u kennismaken met de moestuinverenigingen die er nu nog zijn in Utrecht. Wat kan er verbouwd worden in een moestuin en wat is er nog meer mogelijk met een moestuin? Ook kunt u te weten komen hoe u aan een moestuin kunt komen.

Oral history project

De activiteitendag is een initiatief van Gerhard van de Berg, Tico Koopmans en Iris van Meer. Met deze dag hopen de drie initiatiefnemers o.a. positieve aandacht te krijgen voor een mondeling geschiedenis (oral history) project waar zij al langere tijd aan werken. In dat project staan verhalen centraal van mensen die een volkstuin hielden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Doormiddel van interviews wil het team onderzoeken in hoeverre deze volkstuinen hebben bijgedragen aan het verbeteren van de toenmalige voedselsituatie.

Verhaal in beeld

Van de Berg, Koopmans en Van Meer willen met hun project een start maken om verhalen rondom volkstuinen tijdens de Tweede Wereldoorlog op te sporen en vast te leggen. Zij willen deze data gebruiken voor wetenschappelijk onderzoek en mogelijk voor een documentaire. Volkstuinvereniging De Pioniers, die komend jaar 75 jaar bestaat, is van plan de verhalen te gebruiken voor een essay.

Enkele getuigen zijn al opgespoord. Deze ouderen hadden tijdens de oorlog een moestuin en willen hierover vertellen. Twee van hen zijn aanwezig tijdens de activiteitendag in het Volksbuurtmuseum. Zij zullen vragen beantwoorden van bezoekers, om zo een beter beeld te geven van die periode. De initiatiefnemers van het oral history project hopen dat n.a.v. de activiteitendag ook andere getuigen zich melden.

Er is nog maar weinig informatie over het onderwerp te vinden, en steeds minder mensen die er iets over zouden kunnen vertellen. Met dit project willen we verhalen vastleggen voordat dit niet meer kan.

Onduidelijkheden

Afgelopen week sprak ik met Gerhard van de Berg (eerder coördinator van het project Levende Herinneringen) over het moestuinenproject. Van de Berg geeft aan dat er nog veel vragen zijn die met dit project hopelijk opgehelderd kunnen worden.

Was er wel genoeg zaai- en pootgoed? Werd de groente niet gestolen zodra het rijp was? In Utrecht is er een NSB commissie ingesteld bij een aantal moestuincomplexen. Wilde je daar dan nog wel komen? Had je tijd om de moestuin te onderhouden? Was het niet meer een last dan een zegen?

Volkstuinen vandaag

Zijn stadsmensen vandaag de dag eigenlijk nog wel geïnteresseerd in het onderhouden van een volkstuin?

Interessant is dat er de afgelopen maanden tegenstrijdige berichten in kranten staan. Er wordt geschreven dat er meer moestuinen bijkomen en aan de andere kant wordt er geschreven dat er een afname is van moestuinen.

In elk geval, ook vandaag de dag kan de volkstuin van waarde zijn voor (mensen in) de stad, vindt Van de Berg.

Het kan kinderen leren waar groente en fruit vandaan komt. Wat seizoensgebonden groente is. Oogst uit de tuin is vaak een stuk lekkerder, en kan hierdoor een stimulans zijn om kinderen verse, zelfverbouwde groente te laten eten. Je leert als volkstuinder om te plannen, onderhouden en geduld te hebben.

De volkstuin heeft verder ook een sociale functie. Iedereen kan er bij betrokken worden. Het kan een extra sociale afdeling zijn van bejaardentehuizen/aanleunwoningen en ‘prachtwijken’ om gezamenlijk iets op te bouwen.

Volkstuinen kunnen er ook voor zorgen dat steden hun groene hart behouden. Misschien wel een vervanging voor de parken of een nieuwe functie voor braakliggende gronden in steden, waarbij de functie van park en moestuin gecombineerd kunnen worden.

Prijs

Het oral history project – dat uitgevoerd moet worden met lokale fondsen – is opgezet in samenwerking met Landschap Erfgoed Utrecht. Om het project meer bekendheid te geven, is ook het Volksbuurtmuseum Wijk C erbij betrokken en werd de eerder genoemde activiteitendag georganiseerd, als onderdeel van de Week van de Geschiedenis.

Aan de Week van de Geschiedenis is ook een prijs verbonden die bestaat uit een cheque van 5.000 euro. Uit ruim 700 inzendingen is een selectie van 10 activiteiten gemaakt, waarbij ook de activiteitendag in het Volksbuurtmuseum is genomineerd. Vanaf 17 oktober is op de website van Week van de Geschiedenis een filmpje te vinden waarop bezoekers kunnen stemmen. Van de Berg hoopt dat veel mensen stemmen op hun activiteit. Winnen ze de prijs, dan is het eerste bedrag binnengesleept om aan het oral history project te kunnen beginnen.

Moestuin Maarschalkerweerd

Een foto-reportage deze keer, van Moestuin Maarschalkerweerd, een mooi plekje net even buiten Utrecht, vlak bij de Uithof. Mooi voor een wandeling tussen de groenten (oude rassen) en kruiden, langs de bijenstal of door de kassen, o.a. met druiven, kiwi’s en vijgen. Heerlijk om in het café of op het terras iets biologisch (van eigen grond) te eten of drinken, of op het grote grasveld een boek te lezen in de zon, terwijl de kinderen spelen in de speeltuin of bij de dieren.

Stadslandbouw

Snijbiet

Kruidentuin

Boon en venkel in de kas

Vierkante meter schooltuintjes

Landbouw en Zorg

De Moestuin werkt voor de dagbesteding en arbeidsintegratie nauw samen met Abrona. Abrona is een organisatie die zich inzet voor dienstverlening aan mensen met een verstandelijke beperking. Dit gaat zowel om wonen, dagbesteding en arbeidsintegratie. In de provincie Utrecht hebben zij vele projecten. De Moestuin kiest er bewust voor met verschillende doelgroepen samen te werken; daarom zijn er zowel plekken voor dagbesteding als arbeidsintegratie

Laarzen

>> Meer foto’s